BESCHERMING IN TIJDEN VAN OORLOG

Geplaatst op 17 oktober 2002
Vlaanderen is rijk aan burchten, forten, stadswallen en andere versterkingen. Begrijpelijk, want, net zoals Nederland, Polen en Noord-Italië , hoorde het bij de slagvelden van Europa.
Vlaanderen is rijk aan burchten, forten, stadswallen en andere versterkingen. Begrijpelijk, want, net zoals Nederland, Polen en Noord-Italië , hoorde het bij de slagvelden van Europa. De welvaart die de Nederlanden en Noord-Italië meestal hadden, trok en trekt nogal wat vreemdelingen aan. Deze gids geeft een overzicht van de manieren waarop de bevolking zich beschermde.

De ordening is chronologisch en tegelijk logisch: elk tijdperk had zijn typische militaire bouwstijl. Het oudste monument zijn de stadswallen rond Tongeren, uit de 2de eeuw na Christus. Het recentste is de Atlantikwall uit de Tweede Wereldoorlog

Diverse specialisten bekijken de gebouwen vanuit het standpunt van de bouwheer, de arbeiders, het materiaal, de techniek, het geschut en de gevolgen voor de omgeving.

Bij elk monument staat ook aanvullende literatuur. Achteraan volgt een ruime woordenlijst (249 – 252), waarin bijna alle termen i.v.m. fortificaties opgenomen zijn. We missen enkel het begrip “burcht". Het register van personen (253–256) en de twee registers van plaatsnamen (257– 261) zijn compleet.

In principe is het boek geografisch beperkt tot Vlaanderen ; daardoor krijgen het fort van Eben-Emael en de citadel van Namen geen afzonderlijke beschrijving , hoewel ze bijna even bekend zijn als het Gentse Gravensteen. Anderzijds staan Doornik, Vlissingen , Sluis, Hulst en Maastricht er wel bij. Het boek valt op door zijn lage prijs en zijn hoge degelijkheid. De foto"s zijn helaas te sober en niet meer van deze tijd.

Luc De Vos e.a. , Burchten en forten en andere versterkingen in Vlaanderen. (Leuven 2002)
Bericht geplaatst in: boekrecensie